AYRILIK ŞİİRİ - CAN YÜCEL
Tayfunny | Sözler, Şiir | 21 Temmuz, 2008
ÖZLEDİM SENİ
Özledim seni…
Ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir.
Beynimi uyuşturuyor özlemin…
Çok sık birlikte olmasak bile
Benimle olduğunu bilmenin
Bunca zamandır içimi ısıttığını
Yeni yeni anlıyorum
Yokluğun,
Hatırladıkça yüreğime saplanan bir sızı olmaktan çıkıp
Mütemediyen bir boşluğa
Sabahları seni okşayarak başlamaları
Akşamları her işi bir kenara koyup
Seninle başbaşa konuşmaları özlüyorum;
Oynaşmalarımızı,
Yürüyüşlerimizi,
Sevimli haşarılığını,
Çocuksu küskünlüğünü…
Nasıl da serttin başkalarına karşı
Beni savunurken;
Ve ne kadar yumuşak
Bir çift kısık gözle kendini
Ellerimin okşayışına bırakırken
Gitmeni asla istemediğim halde
Buna mecbur olduğunu görmek
Ve sana bunları söylemeden
”Git artık” demek
”Beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk kavuşacaksın mutluluğa”
Demek sana ne de zor
Seni görmemek ve belki yıllar sonra
Karşılaştığımızda
Bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden…
Yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek….
Can Yücel
21 Temmuz, 2008, 12:07
Allah Rahmet Eylesin.
Bugünlerde 51. şiirini yazmaya çalıştığım şiir kitabım için beni bu yola yönelten tek ve değişmez isim olan CAN YÜCEL’ i Saygı ile anıyorum. Onu sadece ölüm gününde falan değil böylesine alelade ancak yaşıyor olduğumuz için çok değerli olan günlerde de anmamız gerektiğine inanıyorum.