BİR RESİM
sahil | Kadın, Nedir-?, Özgün Yazılarımız, İnsan | 5 Nisan, 2008 | Yorum Yapılmamış »
Bir resmi tarif etmek istiyorum kendi cümlelerimle size. Gördüklerimi yada baktığımda bende uyandırdıklarını. Aslında yaşanmışlıkların bende bıraktıklarını. Herkes başka tasvirler yapabilir bir resim için ama yapan ne görür onda bilir misiniz? Kendi yaşantısını. Bence bir resim bir hayat, yaşanmışlıklardır. Kendi ellerimde oluşturduğum her şeyde ben varım aslında. Gördüklerim, bana kattıkları hayatın. Her kelime ben, her çizgi yaşadıklarım. Hüzünlerim var yaptıklarımda, mutluluklarım var. Ben varım her şeyin içinde. Bir şeyler oluşturdukça çoğalıyorum sanki. Bir ben görüyorum bu resimde. Çabalıyorum, güçlüyüm aslında. Direniyorum hayata. Kendimden ödün vermeden. Dimdik duruyorum, başım dik. Yaptıklarından pişman olmayan bir ben. Her şey ben istediğim için oldu, pişmanlık benim tarzım değil. Ayağıma takılıp yolumu kesmeye çalışanlar var ama bende de ne olduğundan emin, ne istediğini bilen bir benlik. Ben buyum diyebiliyorum herkese. Kimseye açıklama yapmam yada birilerine kendimi anlatmam gerekmiyor. Ben bilirim kendimi. Kimsenin tasvirine ihtiyacım yok. Ben her yeni günle yenileyip kendimi buluyorum her nefeste. Ben demiyorum ki bana insanlar bir şeyler veremez, başkalarında bir şeyler öğrenemem. İnsan etrafındakilerle ve onlardan gördükleriyle büyüyor. Ben hata yapmam demiyorum ki. Yanlışlar bizim için. Elbet hatalarım olur. Ama ben sadece şunu diyorum. “Ben her şeyi kabul ederim ama hayata devem edebilecek kadar güçlüyüm. Ben durup hayatı seyredemem. Ben yaşıyorum bu hayatı. Boş rolde ben varım. Yaşadıklarımdan dolayı, yaşayabileceğim güzellikleri kaçıramam…”. Ben kendimi görebiliyorum bu resimde. Herkes başka şeyler görür ama ben kendimi buluyorum. Belki herkes bir resimde bulabilir kendini. Bazen bir tablodaki küçük bir noktada, bazense resmin tümü oluveririz. Benden size bir resim tasviridir bu, aslında benim tasvirimdir bu…




